Issız

Yıldızları göremiyorum bu şehirde, yalınayak yürüyemiyorum…
bir dağın yamacında şehrin manzarasını işaret ediyorlar, belki kar yağarsa güzelleşir diyorum. ekim sonunda doğmuş olsam da kafam hep kış benim, soyadım gibi ayaz olmalı mevsimler.
neden sonra herkes anlatmaya başlıyor, ne kadar susarsam o kadar kendime kalacağım, susuyorum. konuşma sırası bana geldiğinde dünümü değil yarınımı anlatıyorum, şaşırıyorlar biraz. ama yine de dinliyorlar. dinlenmek güzel! iki türlüsü de.
her yazın bir baharı bir kışı var işte..
yağmurlar yağsın istiyorum, sonra kış kıyamet… hepsi geçsin, hepsi geç…

bir masala ihtiyacım var, uyuyamıyorum.
korkuyorum da çünkü bana en son masal anlatan kişi masalı yarıda bırakıp gitti, bir kıyı şehrinde gün batımında, martılar üşüşmüşken başucuna.

sonrası mı? ıssız… hiç yalnız kalmadım ben ama ilk defa bu kadar ıssızım…

Sponsor

Mehmet Yazar:

Güzel olacak güzel..

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir